AZİZ VALENTINE (Sermed ÇINAR)

Aziz Valentine düşünmüş taşınmış dünyada bir sevgililer günü olması gerektiğine karar vermiş, aslında son derece de isabetli düşünmüş, bütün dünya 14 Şubatı Sevgililer Günü olarak kutluyor.

Herkes memnun, ekonominin denge ayakları, genelde orta ölçekli işletmeler, 14 Şubat vesilesiyle satışlarında artış sağlayarak seviniyor. Kadınlar her zaman, erkeğini hediye almaya zorlayan tavırlarıyla bu anlamlı günde yine seviniyorlar. Hediyelik eşyacısından, çiçekçisine, restoranına, hatta kuyumcusuna kadar pek çok insan bu gün mutlu oluyor, hediyeye kavuşanlar da keza. Hatta dargınlıklar bile bu gün vesilesiyle düzelebiliyor.

Sevgili sözcüğü, eş, nişanlı, sözlü, sevgili, velhasıl birlikte olduğu kadın anlamına geliyor. Aslında geniş de bir zümreye hitap etmesine karşın, bu zümreye sahip olamayanlar ne yapsın. İşin garibi bu anlamlı gün sevdiği olmayanlara veya uzakta olanlara ise hüzün veriyor. Herkesi memnun etmek elbette mümkün değil. Madalyonun diğer yüzü dedikleri de bu herhalde.

Hatırlayacaksınız gazeteler bir dönem tirajlarını arttırmak amacıyla, kupon karşılığı, ansiklopedi, tabak-çanak gibi emtialar dağıtıyorlardı. Bu gazete rekabeti bize batıdan miras kalmıştı. İki Avrupa gazetesi arasındaki kıyasıya rekabet öyle bir hal almış ki, hikaye bu ya, bu gazetelerden biri 14 Şubatın bir gün evveli sevgilisi olmayan okurlarına kupon karşılığı günü kutlamak amaçlı genç kızlar vermiş, diğer rakip gazete de ertesi gün kendi okurlarına kızların ağabeylerini kupon karşılığı vermiş ve ağabeyler, kızları alan bekarları fena benzetmiş. Bizlerin sevgilisi olmayanlara yapacak bir şeyimiz yok ama unutmasınlar, çok kişi gibi, bu yazar da 14 Şubatı yalnız geçirecek.

Sevgilisi olmayan veya uzakta olanlar, unutmayın duygularınızı aynen paylaşıyorum, sevgili umudunu bir sonraki 14 Şubata taşıyan herkesin sevgililer gününü kutluyorum.