Biz, Araplar ve Filistin [Erhan Göçmen]

Bu gün Orta Doğuda yaşananlara biraz yakından baktığımızda yarım asrı aşan bir süredir devam etmekte olan Arap –İsrail kavgasının ilk günlerinde olduğu gibi yine bütün hızıyla devam etmekte olduğunu görüyoruz. Ve bu devam eden süreçte ne yazık ki bir tarafta dünyanın en büyük silah gücü ABD’nin desteklediği İsrail bulunurken diğer tarafında da yine bu gün olduğu gibi yalnız başına kalan bir Filistin halkı var.

Ve Maalesef bugün Gazze’de gelişen olaylar ve yaşanan acılar karşısında dün olduğu gibi yine kılını kıpırdatmayan gelişmiş batı ülkeleri var karşımızda. Ve bu sessizliğin bir başka anlamının da İsrail’e destek olduğunu söylemeyi de doğru bulanlardanım. Ama ne olursa olsun bu gün Türkiye olarak başta Sayın Başbakanımız olmak üzere ayağa kalktığımız ve de dünyaya haykırdığımız bir karşı duruşumuz da var. Yeterli olur mu bunu şimdiden bilemeyiz ama bu coğrafyada olan biten her durum karşısında bir şekilde ortaya çıkmamızın da faydalı olacağını hep söylerim.

Sebep ve sonuçları ne olursa olsun bu gün Orta Doğuda yaşananların sorumluluğunu ben daima Arapların kendi iç sorunu olarak görüyorum. Özellikle petrolle bağlı olarak gelişen ve de her dönem binbir çeşit ayak oyunları ile şekillenen Orta Doğu Politikalarında karşı bir duruş olarak gördüğüm Arap eksenli güçlü politikalar ve politikacılar yokluğunu ben bu sorunların devam ettirilmesindeki en anlamlı nedenler olarak düşünüyorum.

Elbette böyle güçlü Arap politikaların gerekliliğini hep düşünüyoruz ama bölge siyasetçisi olarak ortak güçlü politikalar üretilememesindeki diğer önemli bir nedeni de ben bölgedeki Arap devletleri arasındaki ekonomik yapılarda buluyorum. Gerçekten bu gün Filistin,Suriye Lübnan ve Mısır’ı bir tarafa koyarsak diğer tarafta da başta Arabistan ve Küveyt olmak üzere zengin körfez ülkeleri var . Dolayısıyla böyle bir yapı içersinde lider bulmak veya üretilebilecek yeni politikalara destek aramak gibi önemli siyasi çalışmaların oluşturulabilmesi de çok zor gözüküyor. Ama ne olursa olsun gerekli bir durum da var ortada.

Yani artık silahları konuşturmaktan çok siyasetin konuşturulmasının zamanının geldiğini ve daha tutarlı ,daha zengin ve de daha destek bulmuş politikaların üretilmesinin gerekli olduğunu düşünüyorum.

Bu arada Türkiye olarak bizler Filistin sorunu olarak her zaman için görevlerimizi fazlasıyla yaptığımızı düşünüyorum. Başta devlet ve hükümet başkanlarımız olmak üzere hemen hemen yurdumuzun bütün köşelerinde elimizden geldiği kadar seslerimizi yükselterek dış dünyanın dikkatini bölgeye çekmeye çalışıyoruz. Hatta en seri yollardan da gerekli insani yardımlarımızı göndermekten de geri kalmıyoruz. Sonuç itibari ile yapabileceklerimizin çok sınırlı olduğu bir ortamda ülke olarak görevlerimizi iyi yaptığımızı düşünüyorum.

Sonuç olarak konu Arapların sorunu olarak öne çıkıyor. Arap dünyası kendi iç çekişmelerini bir tarafa bırakarak güçlü ve yeni politikalar üretebildiği ölçülerde Filistin sorununa katkılar yapacaklardır aksi takdirde bu gün olduğu gibi yine her şey Filistin’de yaşayan sivil halkın üzerine kalacak olup bu da zor bir durum olarak sürüp gidecektir.