Bülbülü dinlemek [Aysel Beyaz]

Bütün hemcinslerimin kadınlar gününü kutlarken bu özel günün her nekadar ezilen kadınları gündeme getirsede öte yandan aşağıladığının farkındayım…neden “erkekler günü” yok mesela.

Gerçekten korunmaya muhtaçmıyız yoksa tüm bunlar bizim suçumuzmu diye sorgulamakta bizim işimiz erkeklerin değil…

Kadın insan neslini üreten sürdüren varlık olarak ilkel çağlardaki konumunun çok gerilerine nasıl düşürüldü ?sorgulamalıyız.

Girişimci kadınlar derneğinin düzenlemiş olduğu yemeğe katıldım ve gözlemlerimi değerli konuşmacı sayın Miyase Bülbül’den aldığım bilgilerle sizlerle paylaşmak istiyorum…

Girişimciliği ve başarının sırrını içeren konuşmasına “pire” örneğini vererek başladı: “bir pireyi cam kavanoza koymuşlar hayvan sürekli kısıtlanmış alanda sınırlı oranda sıçramış durmuş,bir süre sonra kapağı açıldığı halde pire çok daha fazla sıçrama yeteneği olmasına rağmen o yine aynı yükseklikte sıçramaya devam etmiş. Çünkü bu bir şartlı refleks!..

Miyase hanım nefis üslubuyla “alışılmış değerlerin dışına çıkmak işte asıl sorun bu !”..derken bana göre de bunu yapabilmek başarının birinci kuralı olduğunun farkındaydım. Çobanı takip eden koyun sürüsüne girmek yerine farklı alanları keşfetmek !..İMKANSIZ İMKANSIZDIR !.. eğitim sisteminin bozukluğu,okullardaki didaktik eğitimin yetenekleri körelttiği gerçeği . Okul başka hayat başka…Bunun yerine keşke yaratıcılığa teşvik edilebilse. Çünkü girişimcilik önce hayal etmekle başlar sonra yaratmakla ,eksikliklerini görebilmekle,kendini geliştirmekle,araştırmacı olmakla,rakiplerini tanımakla ve en önemlisi sürekli kendine yeni hedef belirlemekle devam eder. Hanımefendinin bu konuyla ilgili bir örneğini de aktarmak istiyorum;100 yaşına kadar yaşayan insanlar üzerinde yapılan araştırmada; Coğrafik şartlar,sosyo-ekonomik durumlar v.b. gibi etkenlerin yanında çok farklı bir netice çıkmış.

Yaşam boyunca sürekli bir hedef belirlemek…örneğin hepiniz şahitsiniz neden genelde rahatsızlıklar emekli olduktan sonra başlar? Hedefler bittiği için. Kendisini daha önceden manuel bir kadın olarak gören Miyase hanım başarıda ‘teknolojinin önemi’ farkındalığından sonra, 73 yaşında bilgisayar eğitimi alan babasından bilgisayar programlarını öğrenmesinden oldukca etkilendim.Elbette 70′li yaşlarda birşeyler öğrenme heyacınını hisseden insanlarla,emekli olup bir köşeye çekilip neden ve niçinleri sorgulamayan insanların yaşam süresi ve kalitesi farklı olacaktır.

Miyase hanımın bahsettiği son konuyu da aktarmak istiyorum;’belirsizliklerden yaralanmak’ özellikle içinde bulunduğumuz kriz dönemini yaşarken.Eksiklikleri tespit edip,bu boşlukları doldurmak.Ben bunun antitezini önemli bir sorun olarak yaşadığımı düşünüyorum.Herkes kendi alanında,kendi işini geliştirmeye çalışsa veya boşlukta kalan bir işi yapsa belki sıkıntılar bu kadar çok hissedilmeyecek …Mesela güzel işyapan bir dönerci dükkanı var aynı sokakta , butikci,kuyumcu v.s kendi işinden randıman alamıyor ve işyerini sanki daha çok kazanma ümidiyle dönerciye çeviriyor. Bu çok yanlış bir tutum bence öncelikle kendi uğraşında daha farklı alternatifleri denemeli…Bir başka örnek de ”bazı” sermaye sahibi zengin beylerin eşlerine oyuncak alır gibi ;

- hıı aşkım sıkılıyorsun istersen sana küçük bir kafe açayım hem eğlen hem çalış demesi.

Aslında muhtemelen burada amaç eşlerin kendilerini rahat bırakması düşüncesidir.Tabiki hiç emek vermeden işyeri sahibi olan ”üretici”hanımlar ne işyerlerine uğrarlar ne de gezmelerinden feragat ederler,sadece iş olsun diye sudan iş kadını olurlar.Bu arada ‘kadınlar gününde’ bazı özel kadınları eleştirdiğim düşünülmesin çünkü Bandırma da ev yemekleri alanında çok güzel başarılı gerçek örneklerede şahit oluyoruz. Emekçi arkadaşlarım bu gün bizim günümüz yani dünya emekçi kadınlar günü; tekrar DÜNYA EMEKÇİ KADINLAR GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN derken elbette tüm emekçilerin sorunlarını da unutmuş kendimizden soyutlamış değiliz ayrımcılık bölünme ve parçalanma getirir ve sorunların çözümünü öteler..

Bir kere bizler erkeklerle aynı şartlarda yarışmak istiyoruz ve korunmak falan istemiyoruz gideceğimiz noktaya kadar mücadelemiz sürmeli.

Miyase hanıma tekrar dönmek istiyorum; Amerikada bir kişi bir konuda ihtisaslaşır ama konusunu iyi bilir ve bu konuda uzmanlaşır,diğer konularda yorum dahi yapmaz. Bizde ise genelde bir kişi her şeyi bilir ama yeri gelince hiçbirşey bilemez. Meslekleşme çok önceden başlamalı. Gerekli gereksiz bir sürü bilgi boşa öğrenilmemeli.Önemli bir meseleyi unutuyordum.kendi işimle ilgili açıkta kalan bir boşluk var ben ev ve işyerlerine paket servisi yapıyorum ama servis ağı başlıbaşına bir hizmet alanı ve görüyorum ki bu alanda müthiş boşluk var ama evde alışverişte kahvede komşuda vaktini öldüren pek çok arkadaşıma açtığım bu konu hakkında dinlerken bile of puf çektiler.

Yani işin doğrusu bizler birazda genlerimizdeki tembellik ve hazıra konmak hastalığının esiri olmuşuz.

UNUTMAYINIZ Kİ! Her ne kadar işinizde iyi olduğunuzu düşünseniz bile EĞER SİZ KENDİ KONUNUZDA EN İYİSİ DEĞİLSENİZ, BİR BAŞKASI GELİP EN İYİSİ OLACAKTIR !..

Bu güzel akşam yemeği için Bandırma KAGİDER başkanı Filiz Kocaman’a, dernek kurucusu arkadaşlarına, konuğumuz MİYASE BÜLBÜL’e teşekkür ederken umarım AB desteğindeki bu çalışmaların özellikle evde boş oturup hayatlarını sadece tüketerek bitiren kadınlarımızı bir nebze olsun harekete geçirecek ivmeyi başlatabilir ümidindeyim.

Elbette bu konuda bir nebze olsun yol alabilmiş bizlerin “hadi bakalım ayağa kalk artık ” diyeceğimiz kitlemiz adına üstümüze düşen çok görev var..

b.aysel@tnn.net