Geçen haftaki yazımın başlığı “AKP’den farkınız ne?” idi. 22 Temmuz milletvekili genel seçimlerine katılan AKP dışındaki partilere soruyordum. Bunun yanıtını seçmen verdi ve “hiçbir farkınız yok” dedi. O yüzden iktidardaki AKP yaklaşık yüzde 47 oy alarak önemli bir patlama yaptı.

Hem de nasıl!.. Peki herkes bu tehlikenin farkında mı?.. Sanmıyorum. Bakınız küçük bir örnek vereyim, diğer tüm tehlikelerin yanı sıra. Türk Ordusu Irak’a operasyon düzenlemek istiyor, AKP tarafından yönetilen Türk Hükümeti direniyor, ABD direniyor!..

Kimi köşe yazarları “Ben kâhin miyim?” diye yazmayı seviyor. Şimdi ben de aynı yöntemle kimi hatırlatmalarda bulunmak istiyorum. Bunları lütfen “kendini övme” biçiminde değil, Cumhuriyetimizin başkenti Ankara’da siyasi gelişmeleri izleyip “iyi analiz” etmeme bağlayınız..

Hiçbirimizin dikkatini çekmeyen bir tuzak var ortada. Tehlike şu: “Yazlıkta verdiğiniz oy, yaşadığınız yerdeki oyla aynı değil!..” Örneğin, büyük kentlerden Bodrum, Marmaris gibi tatil yörelerine gittiniz. Ve gerekenleri yaparak oyunuzu orada kullandınız. Bu durumda, ortaya şöyle bir gerçek çıkıyor:

AKP Hükümeti’nin 4,5 yıldır uyguladığı “teslimiyetçi politikaya” karşı oluşan “ulusal direniş” meydanlarda şahlanıyor. Ulusalcılar çok uzun zamandır onurlu bir mücadele sürdürüyordu.

Malatya’daki “misyoner katliamı” sonrası kavramlar ve olaylar yeniden tartışılmaya başlandı. Ayrıntılara geçmeden önce, bu olayı bir “katliam” olarak gördüğümü ve kesinlikle kınadığımı vurgulamak isterim.