Cemaat [Mehmet Leventoğlu]

Ortada gerçekten, çok tuhaf bir durum var.

Bir cemiyet var, hepimiz onu biliyoruz ama yokmuş gibi yapıyoruz , her yerde ama aynı zamanda hiç bir yerde ?

Özel kursları var, okulları var, dershaneleri var, yurtları var ama resmen yoklar.

Bilmiyoruz.

Çok ilginç değil mi ?

İçinde olanların bir kısmı belki içinde olduklarını bilmiyor.

İçinde olmayanların kimi sempati duyuyor, kimileri nefret ediyor,korkuyor.

Gizli bir hayranlık var, inkar etmeyin !…

Hoca efendi ya da Gülen Cemaatinden bahsediyorum.

*

Her yerde hissedebiliyorsunuz.

Bir dayanışma var, işyerleri , fabrikaları ,hizmet yerleri,vakıfları, marketleri ,yardım kurumları… kendi içinde işleyen kapalı bir ekonomi.

Bilenler biliyor.

Buradan alışverişini yapacaksın, buraya gideceksin, burada yemek yiyeceksin…

Elbette Bandırma kentinde yaşayan birey olarak burada olan bitenlere uzaktan yakından bir miktar vakıfız.

Kentimizde ticaret yapanlar, resmi yada özel şirket çalışanları , üst alt ,zengin fakir fark etmiyor hayli geniş bir kitlenin cemaatle bir şekilde bağlantı yada gönül bağı olduğuna dair dile getirilmeyen ortak bir kabul var…

Gerçekten sadece merak ettiğim şu.

Bu mükemmel örgütlenme nasıl başarıldı ? İşte Amerika yaptı demek kolaycılığına kaçmayalım.

Örneğin hemen her kentimizde bir Alevi cemaati dayanışması olduğuda ortak kabul gören rivayeti vardır ama kimse rahatsız değildir.

*

Cemaatler geleneğimizde var ancak tarihimizde ticari etiketli bir örneği yok !

Marka değerleri var.

Çok ilginçtir…bakınız, batı çıkışlı ve tüm dünyada örgütlü tarikatlar vardır, örneğin masonluk ; az çok hikayesini hepimizin az çok bildiği duvarcı “Hiram Usta” , “Dul Kadının çocukları” ,“dul kadının kesesi” gibi hikayeleriyle ünlü, evrensel ve özellikle gizli kalmak isteyen cemiyet vardır.

Masonluk ya da mason nedir diye didaktik bilgi vermeye gerek yok..

Hatta hemen her kentimizde organize olmuş, Rotary , Rotaract, Lions, Leo gibi Bandırmada da yasal olarak aktif faal olan sosyal misyonlu derneklerin masonluğun legal kolları ,bir ön eleme görevi yapan toplanma yerleri olduğu yerleşik bir kanıdır.

Onlar da sonuçta bir cemaattir.

Sosyal yardımlaşma ve hizmet dernekleridirler, arada bir çocuk parkı da yaparlar, dar gelirli mahallelerde kitap, giysi, sağlık yardımı veya okullarda diş taraması benzeri faydalı işlerde görülen elit yerel eşraf dayanışmasıdır, hiçbir şey yapmasalar yemek için toplanmalarda dile getirilen gündem bile faydalı bir etkinliktir , fazla yaygınlaşma dertleri yoktur ,elitist sınırlar içinde kalmayı yeğlerler.

Toplumun alt tabakasından, gelir düzeyi düşük olanlardan kimsenin bu derneklere üye olamaması ortak noktalarıdır. Bu da onların kendi tercihidir. Nitekim ortak hedef “tek dünya devleti” ütopyasına gidecek yolda aşağı tabakaları ikna etme zorluğundan kaynaklanan çözümsüzlüğü aşmak adına en azından dünya elitlerinin birlikte olabileceği gibi bir çözüm üretmişlerdir.

Mason yapılanmasında özellikle işinde başarılı olan, kamu görevinde becerisiyle yükselen , zengin yada marjinal kişiliğiyle dikkat çekenlere kapıların kolay açıldığı doğrudur ancak küçük yerlerde kıskançlıklar çekememezlikler olacaktır..

Beyaz Türkler dediğimiz “sabetayist” kökenli olanların avantajlı olduğu bu cemiyetlerin tarihi geçmişi özel inceleme ve araştırma konusudur. Bu arada “ Sabetay” özelliğin davet konusu için yeterli olmadığını belirteyim.

Ayrıntıları belki Sedat Kutbek anlatabilir ki ,bu konu onun ilgi alanıdır.

*

Medeniyetler çatışmasında Doğu kültürü hinterlandında yer alan ülkemiz adına bugün tüm dünyada fazlasıyla etkin olabilmeyi başaran “Gülen Cemaati”ne karşı bu nedenlerle önyargılı değilim..

Dünya görüşüm, yaşam biçimim tam aksi yönde olsa da cemaatın Türkiye için dünya çapında gayretli çabalarını görmezden gelmem , başarılarına burun kıvırmam haksızlık olur.

Düşünün bugün dünyanın neresine giderseniz gidin orada sizinle bir şekilde ilgilenecek kucak açacak yerleşik, bizden birileri az yada çok bizi anlatmaya çalışan misyonerler var.

Önerdikleri dünya modeline karşı olsam da gurur duyuyorum.

Bunu sadece maddi olanaklarla parayla başaramazsınız, elçiliklerle konsoslosluklar la , hizmet üretmeyen klasik memur yöntemleriyle ulaşılacak bir başarı değil bu.

Başka bir manevi itici güç var ki sistem yürüyor,, bu cemiyette toplumun her kesiminden zengin, fakir, köylü şehirli, inançlı, inançsız ayrımı yok…herkes var, ortak dayanışma var.

Her şeyin nedeni de sonucu da ekonomiktir mantığı yetersiz.

Gönüllü olarak çalışanlar var , para mutlaka var, çünkü parasız herhalde hiçbir şey olmaz, ama azla kanaat ettikleri ve dayanışma da güven oluşturulduğu kesin, Cemaat gönüllülerinin nasıl bir araya geldikleri asıl amaçlarının Cumhuriyet değerlerini zaafa uğratıp İmparatorluk kültürüne dönüş olduğu iddiası da vardır doğrudur yanlıştır başka bir yazı konusudur ancak gerçek şu ki bu organizasyonun başarısı çok kıskanılan bir misyon.

Çünkü bizde sivil toplum örgütü geleneği fiyaskodur.

Tabela dan başka işlevleri yoktur.

Küçük bir sivil dernekte olsa ortak çıkarlar adına bir birliktelik oluşturmak ve kuruluş amacına yönelik kenetlenmek çok zordur bizde, nitekim üzülerek bakıyoruz mağdur kitle olan dışlanmışlar yani PROLETERYA ile buluşamayan yöneticilerin zaafı nedeniyle oluşan boşluk doldurulmuştur, somut örnek olarak gerek ADD gerek ÇYD gibi ünlü dernekler ; Atatürk ve aydınlanma adına, uygar yaşam için özel misyon üstlenenler başarısızdırlar, bırakın halkın genelini, özel hedef kitleleriyle buluşmada bile başarı gösteremediler.

Büyük bağış ve destek aldıkları halde.

Bunun birinci nedeni yıllarca bu kurumları sadece yaşam standartlarını devam ettirmek için kullanan yöneticilerin burunlarından kıl aldırmayan beceriksizliğidir diyebiliriz.

Görev ve sorumluluğu yok saymışlardır.

Atatürk ün dünya görüşünü savunmak adına başarısız olmuşlardır.

Ressam sever yerel yazarımız Cihan Hayırsever bir yazısında , beğendiğini ifade etse de “elitist kibrin” kitleye geri dönüş zaafının sonuçları ortada. Yazınca kızılıyor ama gerçek bu.

Kısaca Atatürk elitlere kurban edildi….

*

Ama Gülen Cemaatı karşı devrim diye nitelendirilse de başarıyor, dinin alet edilmesi suçlaması ortadadır, ancak başarı varsa amaçları beğenmeseniz ders alınabilmeli..

İnsanları kucaklamayı bileceksiniz, bam teli burasıdır, zorla baskıyla yada hatır için değil gönüllü, severek makbuzlu makbuzsuz, yardımlaşma payı verdikleri ve buna rağmen içinde olmaktan huzur buldukları yapı oluşturacaksınız.

Hedef Atatürk devrimleri düşmanlığıdır diyerek kitleleri bilgilendirme de pasifize olmak kolaycılık olur.

Nitekim kendi işini kurduktan sonra işleri bir türlü yoluna girmeyen borç batağında çırpınan , her günü sıkıntıyla geçen bir arkadaşım sisteme girdikten sonra içkiyi sigarayı gece hayatı gibi zararlı alışkanlıkları gönüllü terk ettiğine ben şahidim…çok geçmeden işleri arttı, her üç ayda bir yurt dışına çıkabilecek kadar ekonomik durumu rahatladı , bütün bunlara karşılık yaptığı sadece her ay düzenli olarak miktarı belirsiz bir yardımı sisteme havale etmek.

Düşünebiliyor musunuz, birisi geliyor avucuna emeğinizi nafakanızı koyuyorsunuz ve gidiyor.

Gönüllü.

Bildiği bir tek şey varmış arkadaşın ; paraların Orta Asya da bir cami, Kırım da bir yurt, Afrika da bir kolej, Amerika da Türk ve İslam kültürünü yaymakla mükellef bir dernek için misyon yolunda harcandığı.

Kim ne vermiş,ya da almış, harcanmış, yenmiş, umurunda bile değil.

Herkes mutludur.

Güven bir numaralı şık..

Bu cemiyet böyle başardı.

Bakıyorum kendileri itiraf etmese de herkesin bildiği yaygın medya araçlarına; örneğin Zaman gazetesi ya da Samanyolu televizyonun yayın politikası başta İslami değerler, ikincisi Türk kültürünü İslamiyet le birlikte evrensel sevgi ve barış misyonu üzerinden tanıtmak benimsetmek. Laiklik zaafları olduğuna dair dile getirilen net bir yorum yok..

Bakıyorum dünyanın hemen her yerinde cemaate bağlı Türk okulları var, bu okullar Afrika dan, Çin e Güney Amerika ya, hemen hemen dünyanın her köşesinde eğitim veriyor ve kontrollerinde.

Geçen gece Kanal 7 idi sanırım Senegal de bir okulu ve oradaki yaşamı anlatıyorlar. Bakıyorum Afrikalı kara çocuklar Türkçe şiir okuyor şarkı söylüyor, bir başka gece Moldavya da Gagavuz ve Slavlar birlikte kemençe ile horon oynuyorlar.

Bir yerde Türk kültürünün misyonerliğidir bu.

Diyeceksiniz ki eğitimleri İngilizce veriyorlar, bir suçlama da bu.

Tüm eğitim sistemimiz okullarımız İngilizceye endeksli iken çok komik suçlama olmuyor mu ?

Patagonya da ki okulda Türkçenin sadece seçmeli ders olması yeter de artar , sadece bu bile Türkiye misyonerliğidir.

Bu başarı değil mi ?

Çünkü İngilizce biz istesek de istemesek te , kıskansak ta dünyanın ya da gelecekte uzayın derinliklerinde kurulacak yaşamlar için kabul edilen tek ortak dil şimdilik sadece İngilizce.

Bu gerçeği ulusal hassasiyetlerle inkar etmek anlamsız.

Elbette kendi kültürümüz ve dilimizle ilgili kaygılarımız sürmeli , 200 milyonluk Türk Dünyası ortak kültürüne sahip olabilecek,ortak dil oluşturup, ekonomik gücünü gösterebilecek birleşmeyi hala sağlayabilir, ama bunları tartışırken hayıflanmak değil etkin olmak önemli. Zamanı geldiğinde ise bu kaygıların hiçbir anlamı ve alt yapısı olmayacak.

Bütün mesele tüm camilerimizde olağanüstü ilgi gören Kuran kursları yanında,tüm dünyaya ortak bilgi ve haberleşme penceresi açan internet ve bilgisayar eğitiminin alt yapısını oluşturmak.

Yani eğitim şart.

Eğitemediğiniz insanlardan ne çok şey istiyorsunuz.

Amerika nın yani ABD nin bu okullarla ilgili bir desteği olduğu bir gerçek, çünkü Amerika nın izni olmadan dünyada var olmaları olanaksız, belli ki ortak çıkarlar var.

Putin in Rusya yı dağılmaktan kurtarıp ,çekip çevirdikten sonra özellikle Türkçe eğitim veren bu okulları yasaklaması boşuna değil..

Elbette Putin de kendi Slav ulusçuluğunun derdindedir , dünya ulussuzluğa KOZMOPOLİTİZM e gidiyor diye boş bırakırsan şimdiden köle olup yok olmakta var.

Tarih acımasızdır.….