Milyoner [Aysel Beyaz yazdı]

Dün akşam izlediğim oskar ödülü alan Slumdog Millionaire filminden çok etkilendim, farklı dünyaların hikayesiyle mükemmel bir film yapmışlar… hikaye buradada çekilebilirmiş zaten bildiğimiz bir yarışma sanıyorum bizde de kimse finalden çıkamamıştı. ‘Kim 500 milyar ister’ yarışmasına katılan fakir hintli gencin,bütün soruları doğru yanıtlayarak büyük ödülü alması gibi bir final ütopya ama oldu,ve daha önce genel kültüre sahip yarışmacıların bile yarışmayı kazanamaması, yarışmada ‘hile’ var kuşkusunun işlenmesi…Evet hintli genç eğitim almamış,genel kültürünü geliştirecek ne bir kitap okumuş ne televizyon izlemiş,nede herhangi bir araştıma yapma şansı olmuş,tek yaptığı hayatla çok küçük yaşta tanışmak ,her soruyla ilgili bir anısının olması ve tek başına yaşamla savaşmak olmuş!…peki nasıl ?

Genelde biz ebeveynler,çocuklarımızı dünyanın en nadide mücevheri gibi,hayatta hiç kötülük,entrika,
riyakarlık yokmuş gibi yetiştiririz.daha sonra çocuklarımız gerçek dünyayla tanışınca etrafındaki kişilerden
ailelerinin gösterdiği ihtimamı beklerler,maalesef buda mümkün olmaz,ardından bozuk giden ilişkiler,zayıf temeller
üzerine kurulan birliktelikler,sonuç olarak mutsuz ve daha önemlisi DOYUMSUZ gençler,bireyler… Milyoner filmini kızımla beraber izledim,ben çocuğuma aklımca, yokluğun çaresizliğini ,hayatın gerçeklerini, oldukça hissettirdiğimi düşünürdüm. Daha filmin ilk dakikalarında gördüğü sefaletten çok etkilendi,hoşuma gitti,en azından merhamet duygusu gelişmiş…daha sonra tv de yayınlanan dizi filmlerini,paparazi programlarını düşündüm,yalılarda, saray gibi evlerde,ülkemizde 10.000 kişinin sefasını sürdüğü lüx otel,restorant ve gece kulüplerinde çekilen dizi filmler… Gençlerin bunları izleyerek kendilerini oralarda olmak istemelerinin yarattığı psikolojik sorunlar.

Kızıma bu tür fırsatlarla yokluğun yoksulluğun resmini göstermeye çaba gösterdiğimi yazmıştım, bizim kuşağın
sıkıntılarını yaşamadı ,oysa o hiçbir zaman buz gibi bir evde uyanmadı veya battaniyeye sarılıp ders çalışıp yada tv izlemedi veya izleyecek televizyonunun,yiyecek yemeğinin hiç olmaması gibi bir olasılığı hayal dahi etmedi ki…beş çocuğun anne babasıyla aynı odada yatabileceğini görmedi ki, kendine ait odasının olmasını ve o odaya anne-babasının kapıyı çalmadan girememesinin şükrünü bilsin, güya öğrettik!… Televizyon çok etkileyici bir araç…TV de sürekli ülkemizinde tıpkı “milyoner” filmindeki gibi sefaleti,ağır hayat şartlarını sergileyen dizi ve filmler reyting kaygısı olmadan çekilip yayınlanabilse da biraz gerçek dünyalarıda görseler diyorum sakıncasımı varki saklanıyor bu dünya..belki kanaatkar olabiliriz…Malesef uzak bir hayal! reyting çok önemli (siyaset meydanı,32.günvs.)programları bile gece yarısında yayınlıyorken memleketin zavallı halini gözler önüne serdirmezler ya!…

beyazaysel@hotmail.com