Sarkozy ve Merkel’e hayran olmak

Almanya Başbakanı Angela Merkel ve Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy’i tanıdıkça hayran oluyorum. Hayranlığım her geçen gün artıyor. Girmek için yollarında perişan olduğumuz AB’nin iki lider ülkesi Almanya ve Fransa’nın kudretli ve kuvvetli Cumhurbaşkanı ve Başbakanları Berlin’de “olağan hükümet görüşmeleri” yüzünden bir araya gelmişler.

Hükümetlerarası görüşmelerin konusu bu kez “uyum” imiş. Konu uyum olunca da kaçınılmaz olarak gündeme, her iki ülkenin “müşterek meselesi Türkler” gelmiş. Merkel ve Sarkozy Berlin’de bir okulu ziyaret ederek, aralarında Hatice Altıntuğ (16) adlı bir Türk kızının da bulunduğu bir grup öğrenciyle uyum konusunda sohbet etmişler.

Merkel, uyumun ağırlıklı konu olarak belirlenmesi nedeniyle düzenlenen sohbet toplantısında, Almanca öğrenmenin önemine vurgu yaparak, bu konuda bazı ailelerin hatalı tutumlarından üzüntü duyduğunu belirtmiş. Merkel, “Evde sadece Türkçe televizyon seyrediliyorsa, ki bence bu Almanya’daki asıl sorun, bu sorunda nasıl ilerleme sağlanacak. Yani aileler çocuklarını Alman kitapları okumaya, Alman filmi seyretmeye teşvik etmeliler. Doktora gidip nasıl Almanca konuşmaları gerektiğini bilmeliler. Dil benim için en önemli konu” demiş. Hem çoğunluk toplumunun, hem de göçmenlerin birbirleriyle yakınlaşmak için çaba harcamasını isteyen Merkel, “Günümüzde paralel toplumlar da oluşmakta. Bunu görmezlikten gelemeyiz. Dilin öğrenilmesi benim için kilit öneme sahip. Biz bunu talep ediyoruz. Eğer çocuklar henüz ilkokulda öğretmenin anlattıklarının ancak yarısını anlayabiliyorlarsa, bu kabul edilemez. Yabancı çocuklar tabii ki kendi dillerini de öğrenmeli, ancak bu durumda ortaya çıkan sorun, hiçbir dili iyi bir şekilde öğrenememeleri” diye konuşmuş.

Sarkozy ise “Fransa’ya gelen insanlardan ülkeyi sevmelerini bekliyoruz. Çünkü sevmediğin bir ülkeye uyum sağlayamazsın. Evinize davet ettiğiniz bir kişinin size saygı duymasını beklersiniz. Bu, ülkeler için de geçerli. Açılıma ’Evet’ diyoruz, ancak gelinen ülkeye de saygılı olunmalı. O ülkenin dili öğrenilmeli, yasalarına ve kültürüne saygı duyulmalı. Biz bunu talep ediyoruz, Fransa’nın ve Fransızcanın sevilmesini. Bizde yabancılar herkesle eşit haklara sahiptir, ancak bununla birlikte ülke için sorumlulukları da azalmaz” diye konuşmuş.

İslamiyet’in Fransa’da ikinci büyük din olduğunu ve kendilerinin bunu benimsediğini ifade eden Sarkozy, “Ancak kadın-erkek eşitliğinden taviz veremeyiz. Bizler Müslüman kadınların da topluma uyum sağlamalarını istiyoruz. Sadece evde oturmamalılar ve dil öğrenmeliler” demiş.

Sarkozy ve Merkel’i nasıl sevmezsin? Sarkozy ve Merkel’e hayranım.. Duygularımı yansıtmışlar, hislerime tercüman olmuşlar.. Çünkü ben de ülkem için, ülkem ve ülkemin güzel insanları için onların istediklerini istiyorum.. Sadece onların istediklerini, ne bir fazla, ne bir eksik.
“Çiçek bahçesinin renkleri”; “kültürel zenginliklerimiz” yahut 72 çeşit “alt kimliklerimiz” olan “ülkemin güzel insanlarının”, “Türkiyelilerin” hepsinin; Ben de.. Evde Türkçe TV seyretmelerini; Türkçe kitaplar okumalarını; Türk filmi seyretmelerini; Doktora gidince Türkçe konuşmalarını; Başka ülkelerin başka insanlarıyla “paralel toplumlar” oluşturmamalarını istiyor; Dilin kilit öneme sahip olduğunu düşünüyorum. Ben de ilkokulda öğretmenin anlattıklarının hepsini anlayabilmelerini istiyorum. Ben de insanların Türkiye’yi sevmelerini bekliyorum. Türk’e saygı duymalarını bekliyorum. Yasaya ve kültüre saygı duymalarını istiyorum. Türkiye’nin ve Türkçe’nin sevilmesini, Türkiye için sorumluluk duymalarını bekliyorum. Kadın erkek eşitliğini ben de istiyorum, kadının sadece evde oturmamasını ve topluma uyum sağlamasını ben de istiyorum. Bunları çok istiyorum… En az Merkel ve Sarkozy kadar istiyorum.

Üstelik ülkemin güzel insanlarının; Bir başka ülkede sığıntı yahut yabancı değil, ülkenin yerlisi olduğunu düşünüyorum.. Sarkozy ve Merkel’den ne bir fazla ne de bir eksik istiyorum.. Çok şey mi istiyorum? Ama Sarkozy ve Merkel’in ülkeleri için istediklerinin aynısını kendi ülkem için istediğim halde neden bir türlü anlaşamadığımızı anlamıyorum.. Bir türlü anlayamıyorum..